Annelies vertelt:

Date Geluk moet je hebben. Ik had het die avond dat ik Martin ontmoette.
Al snel bleek dat er geen toekomst samen in zat. Zijn hobbies waren de mijne niet en ik had andere interesses dan hij. Dan heb je samen weinig te delen.

Op de een of andere manier viel er toen een last van mij af, en ook van hem. Dat zenuwslopende “leuk genoeg” willen zijn hoefde niet meer. We konden gewoon onszelf zijn en we wisten alletwee dat we elkaar hierna nooit meer zouden zien.

Martin vertelde over zijn leven, hoe hij als man over vrouwen dacht en wat hij werkelijk zocht. Hoe een man echt tegen vrouwen aankijkt, hoor je nooit op een date. Ik vond het interessant en leerzaam. Mannen zijn helemaal niet zo kritisch als ik dacht, ze zijn veel emotioneler en gevoeliger voor sfeer. Daar was ik anders nooit achtergekomen. Ik heb aan Martin over mijn twijfels over mannen verteld. Op een gewone date had ik dat nooit gedaan.

Toen de avond voorbij was, was het klaar. We namen afscheid en dat was dat. Het was een rare vorm van dategeluk. Het werd niks (alleen zijn humor al, daar rilde ik van) maar denk ik er soms nog aan terug. Zelden met een man zo open over liefde gesproken.