Je moet wel medelijden met haar hebben. Demi Moore is helemaal ingestort. Eerst dat overspel, dan de openbare vernedering dat die andere vrouw foto's de wereld in stuurde.
Daarna Ashton die alweer anderen had. Het enige dat ze nog had was de controle over haar lichaam. In ieder geval kon ze bepalen wat ze at. Of ze wat at. En nu ligt ze in het ziekenhuis. Filmrollen is ze kwijt. Haar geloof in de liefde waarschijnlijk ook.
Iedereen die ooit een gebroken hart heeft gehad, zal zich weer iets herinneren uit die tijd. Die angstwekkende periode vol verdriet en pijn, en waarvan je dacht dat het nooit meer zou ophouden. Demi beleeft dat nu.
Het wonder van een gebroken hart is dat het kan helen. Niet vanzelf, en evenmin in een half uurtje, maar wel met eigen inzet en tijd.
Eenvoudige kwesties als genoeg en goed eten en slapen zijn moeilijk maar belangrijk. Water drinken in plaats van alcohol helpt ook. Het lichaam moet een mens dragen, het lichaam heeft dus zorg nodig.
Tijd heb je nodig om het verdriet te verwerken en de pijn te genezen. Hoe, is voor iedereen anders. De een knapt op door praten, een ander door een marathon te lopen. Een derde heeft weer iets anders nodig. De manier te vinden is vaak de helft van het proces. De andere helften? Tijd, dus, en de zorg voor het lichaam.