Geschreven door Redactie zondag 12 februari 2012 19:29
Je vindt dat die foto je laat zien zoals je bent. Een paar jaar oud is het wel, maar wat geeft dat nou? Als je elkaar ontmoet, dan loopt het vanzelf wel. Het gaat tenslotte om een goede indruk.
Nou, dat geeft die foto.
Zo'n redenering heeft een risico. Wat in jouw ogen klopt, kan in de ogen van een date er heel anders uitzien. Het gaat er niet om dat je min of meer, of misschien nog vrijwel geheel, op die foto lijkt. Het gaat erom dat je date zal denken dat jij je anders hebt voorgedaan. Probleem van de eerste orde. En toch hebben veel singles een foto die oud is, of waarop ze langer lijken (mannen) of slanker (vrouwen). Zo voelen ze zich nog van binnen, al zien ze er anders uit. Je innerlijk telt toch het meeste, vinden ze.
Dat is waar. Aan uiterlijke schoonheid wen je, aan innerlijke lelijkheid nooit. Mooi van binnen is het belangrijkste.
Maar wij allemaal zien eerst de buitenkant. De foto. Daarop reageren we instinctief met een ja of een nee. En dan gaat het verder. Alles komt dus voort uit dat ene beginmoment van de foto zien. In dat beginmoment nestelt de foto zich in ons. Uiterlijk is immers niet alleen de kleur van de ogen maar ook en vooral hoe iemand ermee kijkt. Daar val je op. En dat wil je dus in de ontmoeting tegenkomen.
Een oude foto? Kan echt niet. Je bent van binnen anders, dus ook van buiten.