Laatst aangepast op dinsdag 07 februari 2012 21:04 Geschreven door Redactie maandag 06 februari 2012 19:43
Elk liefdesverdriet is anders en toch hetzelfde: gemis en verlangen. Er is iets weg, of het nu een jarenlange relatie is of een droom over wat had kunnen zijn.
De pijn kan in beide gevallen even moeilijk zijn om te verdragen. Je wil het eigenlijk niet voelen. Dus wil je weten wanneer het over gaat.
Voor verdriet bestaat geen schema. Wel kun je een inschatting maken van de tijdsduur, en dat doe je door eerst naar jezelf te kijken. Je moet bedenken waaruit het gemis precies bestaat. Ben je de vader van je kinderen kwijt, of na enkele dates degene van wie je dacht dat dit 'het' was, dan mis je waarschijnlijk het gevoel van zekerheid. Had je een goede date na tien mislukte ontmoetingen, en haakt die dan toch af, dan mis je misschien de overtuiging dat liefde dus toch ook jouw weg kan inslaan. Je mist iets, dat met die ander te maken heeft. Dat moet je identificeren.
Weet je dat, dan kun je daar iets mee doen. Niet meteen, maar als je voelt dat je er klaar voor bent. Je hebt met dit inzicht grond onder voeten, en dat verkort het liefdesverdriet.
Je hebt tijd nodig om te ontwennen. De aanwezigheid van de ander is weg. Verdriet daarover gaat in golven. De eerste golf is een reactie op acuut gemis. Uren of dagen, soms een paar weken. Net als je denkt dat het weer gaat, komt de tweede golf waarin je vaak wanhoopt of het altijd zo blijft. De andere golven zijn na-golven. Minder pijnlijk, wel onverwacht. In deze periode kun je weer in actie komen.
Hoe dieper het zit, hoe meer tijd het kost om te verwerken. Maar daarmee houdt je leven niet op. Je kunt naast dit verdriet ook andere emoties ervaren. Het liefdesverdriet blijft niet.